Grubość podłoża to jedna z najmniej docenianych, a jednocześnie najbardziej znaczących decyzji w opakowaniach elektronicznych. Zbyt cienkie i ceramiczne Al2O3 pęka podczas obsługi lub nie przechodzi testu napięciowego; zbyt grube i ścieżka termiczna się wydłuża, moduł staje się cięższy, a koszty rosną. Odpowiednie dobranie grubości oznacza zbalansowanie napięcia, ciepła i wsparcia mechanicznego. Ten przewodnik pokazuje, jak wybrać ją do rzeczywistych zastosowań w energoelektronice.
Kupujący często dziedziczą grubość z poprzedniego projektu i nigdy do niej nie wracają. Następnie nowy moduł o wyższym napięciu trafia do tego samego obrysu i nagle podłoże ceramiczne z tlenku glinu iskrzy lub pęka. Grubość nie jest stałą właściwością materiału – jest zmienną projektową, którą należy ponownie obliczyć przy każdej zmianie napięcia, mocy lub rozmiaru opakowania.
Trzy wymagania działają w różnych kierunkach. Przebicie dielektryczne wymaga wystarczającej ilości ceramiki, aby wytrzymać napięcie robocze z marginesem – przy wytrzymałości dielektrycznej około 15–16 kV/mm, nawet 0,6 mm zapewnia około 9 kV teoretycznej wytrzymałości. Ścieżka termiczna faworyzuje cienkie podłoże, aby ciepło szybko docierało do płyty bazowej; tlenek glinu przewodzi 24–25 W/m·K, więc każdy dodatkowy milimetr dodaje oporu. Wsparcie mechaniczne faworyzuje grubość dla sztywności i przetrwania cykli montażu i termicznych. Ostateczna liczba to najcieńsza sekcja, która nadal spełnia wymagania napięciowe i mechaniczne.
Podłoża te służą do modułów IGBT, podstaw rezystorów mocy, płyt grzewczych i izolacji przekaźników półprzewodnikowych. Reprezentatywne części to płyty podłożowe o wytrzymałości dielektrycznej 96%, podłoża Al2O3 96% do elementów grzewczych, oraz izolacyjne ceramiczne tlenku aluminium w różnych wariantach.
| Parametr | Wartość | Podstawa |
|---|---|---|
| Zawartość tlenku glinu | 96% Al2O3 | (P) |
| Wytrzymałość dielektryczna | 15–16 kV/mm | (P) |
| Przewodność cieplna | 24 W/m·K | (P) |
| Zakres grubości | 0,25–10 mm | (P) |
| Tolerancja grubości | ±0,02 mm | (P) |
| Krzywizna | Maksymalnie 0,1% | (P) |
| Maksymalny rozmiar | 200 × 200 mm | (P) |
| Napięcie przebicia części końcowej | Potwierdzić testem hipot | (C) |
Klucz podstawy: (P) specyfikacja ze strony produktu; (T) wartość typowa; (C) do potwierdzenia testem dielektrycznym na gotowym podłożu.
Tylko w granicach napięcia i obsługi. Poniżej pewnej grubości podłoże nie przechodzi testu hipot lub pęka podczas montażu, więc zysk termiczny jest tracony na złom.
Nadmierna krzywizna uniemożliwia płaskie przyleganie podłoża do płyty bazowej, co tworzy puste przestrzenie, gorące punkty i nierówne spoiny lutownicze. Utrzymuj krzywiznę na poziomie 0,1% lub mniej.
Czystość nieznacznie zmienia stałą dielektryczną i przewodność cieplną, ale grubość jest nadal określana przez napięcie i wsparcie mechaniczne; gatunek jest wybierany ze względu na czystość i stabilność, a nie grubość.
Istnieje również kwestia opakowania, którą kupujący często odkrywają zbyt późno. Bardzo cienkie podłoże ceramiczne Al2O3 jest kruche podczas transportu i w zautomatyzowanym montażu, więc praktyczne minimum grubości jest często ustalane nie przez teorię dielektryczną, ale przez wydajność obsługi. Uruchomienie partii próbnej przez rzeczywisty proces pick-and-place i lutowania ujawnia próg łamania szybciej niż jakiekolwiek obliczenia i może uzasadnić nieco grubszą podkładkę, która zwraca się poprzez zmniejszenie ilości złomu. Grubość, ostatecznie, jest najmniejszą wartością, która jednocześnie zaspokaja potrzeby napięciowe, cieplne i obsługowe.
Aby uzyskać szersze porównanie materiałów stojące za wyborem podłoża, zobacz dlaczego Al2O3 nadal dominuje na rynku podłoży ceramicznych i jak ceramika wspiera opakowania IGBT w motoryzacji.